About / Contact

PAWEL KOSICKI,
Freelance photogrpaher, lives in Poland, member of Association of Polish Art Photographers.
Graduate of Warsaw Film School. Award-winning, traveler, lover of cinema and cycling.

Fotograf niezależny, mieszka w Poznaniu, należy do Związku Polskich Artystów Fotografików.
Absolwent Warszawskiej Szkoły Filmowej. Podróżnik, miłośnik kina i aktywności rowerowej.

Tel. 0048 605 857 021
e-mail

EXHIBITIONS
2014      UNTITLED in Warsaw Film School, Warsaw.
2013      END OF THE MAN in II Biennale of Art, Piotrków Trybunalski.
2013      STAZIONE di VENEZIA in „Fotocooltura Festival” in Oborniki.
2013      STAZIONE di VENEZIA in gallery „Wieża Ciśnień”, Konin.
2011      EMPATHIZING in VII Biennale of Photography, Poznan.
2011      STREET NOTES, Trzcianka.
2008      IV Warsaw Festival of Art Photography, Warsaw.
2007      STOP THE MOMENT in Puerto Culture, Gdansk.
2005      ICELAND in Festival of Nature Photography, Krynica.
2005      STOP THE MOMENT in „Red Piano”, Poznan.
2004      ICELAND in Gallery of Photography, Krakow.


Pawła Kosickiego poznałem w sposób dość typowy dla naszej profesji. Najpierw były fotografie. Co jakiś czas natrafiałem w różnych miejscach na nowe prace nieznanego mi wtedy autora. Wyróżniały się wyraźnie z pośród reszty. Nie było w nich taniego efekciarstwa, przestylizowania, sentymentalizmu czy udawanego współczucia dla odmienności. Intrygowały niemal ascetyczną, wyrafinowaną prostotą. Fascynowało mnie, że autor z takim uporem i konsekwencją unika pokus uporczywego poprawiania tego co jest dobre. Ta wynikająca z dojrzałości artystycznej powściągliwość w świecie łatwych technologii i tandetnej spektakularności stanowi o wyjątkowości fotografii Pawła. Dyscyplina formalna, klarowność kompozycji, świetlistość tonów precyzyjnie opisują świat. Nie ma tu osobliwej egzotyki, fotograficznej agresji. Autor prowadzi twórczy dialog z jedną z wielkich tradycji fotograficznych, dokumentem humanistycznym. Jego fotografie przywracają nadzieję, że sztuka nie zawsze musi być egotyczną bufonadą. Można mówić prosto, może trochę przyciszonym głosem, o sprawach istotnych. Pokazać nie zawsze idealny świat, ale jedyny z możliwych. Intensywna obecność jest centralną metaforą fotografii Pawła. Nie ingeruje on w życie swoich bohaterów, ale w jakiś dziwny sposób delikatnie przenika do ich świata. Dyskretnie im towarzyszy. Fotografie są świadectwem przeżycia tego spotkania. Intensywność kontaktu wydaje się tu ledwie zarysowana, ulotna, niemal przezroczysta, jak przelotne spojrzenie, w którym na ułamek sekundy splata się melancholia, nadzieja, pożądanie… moment, w którym racjonalność cofa się przed tym co nieuświadamiane. Wyobraźnia i emocje sugerują najdziwniejsze scenariusze np., że resztę życia można spędzić z kimś kto właśnie minął nas na ulicy. Taki właśnie potencjał posiadają fotografie Pawła. Najciekawsze jest to że ich intensywność jest odwrotnie proporcjonalna do komplikacji formalnej, gęstości anegdot czy ilości metafor.

Bogusław Biegowski